Παγασητικός

Να αντιστέκεσαι.

Κάθε καλοκαίρι, κατεβαίνοντας από Θεσσαλονίκη για Πειραιά και από εκεί για Κρήτη, μέσα σε εκείνο το παλιό Σίμκα, τέσσερις έκπληκτοι πυρόπληκτοι, θυμάμαι τους γονείς μου να τραγουδούν στο ύψος του Βόλου το τραγούδι των Χειμερινών Κολυμβητών ''στον Παγασητικό''. Ποτέ δεν κατάφεραν να μάθουν τα λόγια, για την ακρίβεια ούτε την πρώτη στροφή δεν ολοκλήρωναν. Αλλά ωστόσο ο Παγασητικός χαράκτηκε στη μνήμη μου ως ο μυστήριος κόλπος τον οποίο ποτέ δεν κατάφερα να διαπιστώσω ότι όντως υπήρχε, καθώς δεν είναι ορατός από κανένα σημείο της εθνικής οδού. Μεγαλώνοντας είχα την ευκαιρία να μάθω περισσότερα και για τον κόλπο αλλά και τους στίχους από το καταπληκτικό ομώνυμο τραγούδι. Δύο πράγματα θα αναφέρω για να μη σας κουράσω περαιτέρω. Πρώτον, τα ρίγη συγκίνησης που μου προκαλούσε στο δημοτικό η αναφορά του βιβλίου ''Εμείς και ο κόσμος'' στην Αργαλαστή και δεύτερον το ίδιο το τραγούδι που τόσο εύστοχα και στοργικά αγκαλιάζει δικές μου προσωπικές αναμνήσεις από την πρώτη μου νιότη.

Και ο Παγασητικός ακόμα περιμένει να τον δω...