Παρακολούθησα αυτό το αίσχος του ΡιΚ στο αρχαιολογικής σημασίας πλέον στούντιο ......
Τα Ασματα μου θύμιζαν κάτι, εκτός του ότι ήταν όλα τα ίδια, γνώριμη ήταν η σύνθεση, γνώριμη η μουσική, όσο για τα λόγια .......ανάθεμαν αν εξέραν τι ελαλούσαν.....
Ο δε παρουσιαστής....... λούμα χτένισμα από το αέρας κουπανιστός κομμωτήριο, κοστούμιν από την αγορά του αλ λαμπιρίζει, εκουτσούφλαν σε τζείνα που του εγράψαν για να μας πει....
Αν πεις για το περιπαίξιμο που εσύραν για τες άλλες χώρες ότι εστέλλαν διαγωνιζόμενους με φτερά και πούπουλα........ τα δικά μας του γειτόνου μας με λία λόγια........ Να μεν δείξουμε την αφ υψηλού κατζία μας γίνετε;
Όσο για τον γκέστ άρτιστ ιμίση μου..... που μα τη Μενεγάκη μας είναι η κλωνοποίηση του Χατζηγιαννή έριξαν το σιντί στο μίκρογουέιβ και μας τον αμόλησαν πάνω στη σκηνή να πηγαινοέρχετε περιμένοντας το λεωφορείο της γραμμής. Στην ερώτηση του κικιρίκου "Θα έβαζες φτερά για να πας στο διαγωνισμό;" απήντησε με καμάρι ότι "Δε θα έκανα τίποτα που να προσβάλλει εμένα και τη χώρα μου". Εδώ το πλήθος κόβει τη φλέβα, σκίζει το ποκάμισο, ξεριζώνει το μαλλί και πάει εντατική.........
Ου περί φτερών ο διαγνωνισμός αλλά περί πατού........
Δε θέλω να γράψω για τους υπόλοιπους, τα τρία άσπρα βιολιά που το βιολί τους, τα μαύρα σεντόνια, το φουστάνι της πρώτης κουμέρας και όλα τα τριαλαλα..... Εκουράστηκα να νευριάζω.... Καμετε ένα έλεος.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment