Thursday, May 20, 2010

Λιπτον Αις Τι

Και ναι, everything seems to mean so much. Και εκείνο το ψίχουλο ''εκειδα να'' θα μου πεις; Ναι, και εκείνο το ψίχουλο! Γιατί θα καταλήξει κάπου μέσα της, μέσα του, δεν έχει σημασία, κάπου μέσα πάντως.

-Μαμά, θυμάσαι το λιβάδι με τις μαργαρίτες; Και τις φωτογραφίες που τραβήξαμε;
-Θυμάμαι μωρό μου.
-Ήμουν και εγώ παρών ή το έχω δει μόνο στη φωτογραφία.
-Ήσουν μωρό μου.
-Ποτέ δε θα σιγουρευτώ για το τί συμβαίνει στην πραγματικότητα και τί στη φαντασία.
-Γιατί είσαι τόσο μπερδεμένος παιδί μου;
-Γιατί ποτέ δεν αποφάσισες τί θέλεις από εμένα.
-Δε φταίω εγώ. Ούτε η δική μου μητέρα αποφάσισε ποτέ για μένα.
-Ένστικτο. Όλα από ένστικτο καμωμένα.
-΄Οταν γεννιόσουν, αρνιόσουν να βγεις. Αναγκάστηκα να κάνω μια συμφωνία μαζί σου.
-Ποιά ήταν η συμφωνία αυτή μαμά; Πες μου σε παρακαλώ, δε θυμάμαι.
-Μέσα στη συμφωνία ήταν να το ανακαλύψεις μόνος σου.
-Εσύ τη θυμάσαι;
-Η συμφωνία λέει πως πρέ[πει να πεθαίνω λίγο κάθε μέρα.

No comments:

Post a Comment